Κείμενα

Άτιτλο

Τώρα κάθομαι στο λεωφορείο

πάω να μάθω να μετρώ τη γη

να ξεχωρίζω τα στραβά από τα ίσια,

ως γνήσιο στρατιωτάκι.

Πλέον καταλαβαίνω.

Μας το περνούν το μήνυμα, μαμά.

Ό,τι διαφέρει, δεν συμφέρει.

... +
09-02-2017

Τώρα κάθομαι στο λεωφορείο

πάω να μάθω να μετρώ τη γη

να ξεχωρίζω τα στραβά από τα ίσια,

ως γνήσιο στρατιωτάκι.

Πλέον καταλαβαίνω.

Μας το περνούν το... +

Ξόρκι

 

Χτυπούν καμπάνες δεν χτυπούν πρωί και μεσημέρι πάω κι έρχομαι. Κλείνω την πόρτα, μια στροφή και μια ευθεία. Μα πρώτα δεξιά στο κτήμα το προικώο το σκιάχτρο το κοράκι. Ίδια...

+
16-01-2017

 

Χτυπούν καμπάνες δεν χτυπούν πρωί και μεσημέρι πάω κι έρχομαι. Κλείνω την πόρτα, μια στροφή και μια ευθεία. Μα πρώτα... +

Χριστούγεννα για ό.λους

Η Μαντλίν έστρωσε το τραπέζι. Τόσα σερβίτσια, όσα και τα μέλη της οικογένειας. Ανάμεσα στα κρυστάλλινα ποτήρια τοποθέτησε δύο κεριά. Και τα δύο λευκά, με στολίδια, στα κηροπήγια του γάμου της. Ίδια όμως· μεταξύ τους...

+
24-12-2016

Η Μαντλίν έστρωσε το τραπέζι. Τόσα σερβίτσια, όσα και τα μέλη της οικογένειας. Ανάμεσα στα κρυστάλλινα ποτήρια τοποθέτησε δύο κεριά. Και τα δύο λευκά, με στολίδια,... +

εξω_φυλλα

σαν χαμένος

μακριά από την αλήθεια

προσπαθώ να εξηγήσω το ανεξήγητο

να βρω ο,τι χαμέν

να γράψω το άγραφο

δυσκολεύομαι, ανάσα δεν παίρνω

δεν είναι αστείο κακόγουστο

σε ποιά θέληση να...

+
12-11-2016

σαν χαμένος

μακριά από την αλήθεια

προσπαθώ να εξηγήσω το ανεξήγητο

να βρω ο,τι χαμέν

να γράψω το άγραφο

δυσκολεύομαι, ανάσα δεν παίρνω

δεν είναι... +

Το δεύτερο της ζωής μου ταξίδι –Οκτώβριος 1922– Του Κώστα απ’ τα ψηλά

Το πλοίο μάς ξέβρασε στην Οδησσό.

Δεύτερη φορά στη ζωή μου έφτανα τόσο μακριά.

Μόνος, πεινασμένος, κούφιος κρατώντας στα χέρια ένα τσουβάλι με βρόμικες χλαίνες.

Έψαξα με τα μάτια μου να βρω τον...

+
01-10-2016

Το πλοίο μάς ξέβρασε στην Οδησσό.

Δεύτερη φορά στη ζωή μου έφτανα τόσο μακριά.

Μόνος, πεινασμένος, κούφιος κρατώντας στα χέρια ένα τσουβάλι με βρόμικες... +

ένα παιδί

Πώς ξεχνάς ένα παιδί;

Εκείνα τα μάτια που δεν βλέπουν, μα σου μιλούν.

Πώς λες ότι αγαπάς και θες αγκαλιές να σε σημαδέψουν

όταν τελικά δεν είσαι η αγάπη;

Μα τέλος, πώς γίνεται να διψάς για λίγο και πνίγεσαι στη...

+
27-09-2016

Πώς ξεχνάς ένα παιδί;

Εκείνα τα μάτια που δεν βλέπουν, μα σου μιλούν.

Πώς λες ότι αγαπάς και θες αγκαλιές να σε σημαδέψουν

όταν τελικά δεν είσαι η αγάπη;

Μα... +

Childhood

As-s-a-s-sin de-light

shameless instead.

Without tears nor shouts

early fears beyond doubt.

Tight-lipped

every night

gnashed your teeth.

... +
25-09-2016

As-s-a-s-sin de-light

shameless instead.

Without tears nor shouts

early fears beyond doubt.

... +

όσο εξαντλείσαι τόσο αγαπάς

έτσι όπως έχασα φως, χρώμα, ελπίδα

πριν καν προλάβω να χαρώ

έτσι τις έζησα

ιστορίες που τρομάζουν τον άνθρωπο

 

σε μια διαδρομή μέσα στο γκρι ντυμένη

στο χαλασμό του κόσμου

έτσι...

+
19-09-2016

έτσι όπως έχασα φως, χρώμα, ελπίδα

πριν καν προλάβω να χαρώ

έτσι τις έζησα

ιστορίες που τρομάζουν τον άνθρωπο

 

σε μια διαδρομή μέσα στο γκρι... +

Ίδιος

Σε αυτό το παραμύθι δεν θα σε συγχωρέσω ∙

Δεν ήμουν το παιδί του κανενός,

αν και εσύ ήσουν ο ατέλειωτος,

... +
02-09-2016

Σε αυτό το παραμύθι δεν θα σε συγχωρέσω ∙

Δεν ήμουν το παιδί του κανενός,

+

μη με σπάσεις

— ΜΕ ΑΚΟΎΣ ΝΑ ΥΠΆΡΧΩ; Να μην είμαι εδώ κι όμως να με

ακούς.

Σιωπή μέσα σου κι ένα βλέμμα.

— Αρκεί αυτό! Μην το αφήσεις να χαθεί. Και–

— Θέλω να σου πω! Να ξέρεις ότι–

— Ξέρω.

Πάλι σιωπή μέσα σου....

+
28-06-2016

— ΜΕ ΑΚΟΎΣ ΝΑ ΥΠΆΡΧΩ; Να μην είμαι εδώ κι όμως να με

ακούς.

Σιωπή μέσα σου κι ένα βλέμμα.

— Αρκεί αυτό! Μην το αφήσεις να χαθεί. Και–

— Θέλω να σου πω! Να ξέρεις... +

Αφέλεια

Να χωράς μέσα στην ίδια στιγμή το πένθος με την ανάγκη σου για έρωτα...

Πώς μπορεί να είναι τόσο ωραίο κάτι που δεν είναι ζωντανό;

Πώς μπορεί ένα πάθος να γίνεται η πιο πικρή ανάμνηση;

Μια συνεχιζόμενη προσπάθεια η...

+
16-05-2016

Να χωράς μέσα στην ίδια στιγμή το πένθος με την ανάγκη σου για έρωτα...

Πώς μπορεί να είναι τόσο ωραίο κάτι που δεν είναι ζωντανό;

Πώς μπορεί ένα πάθος να γίνεται η πιο πικρή... +

Αυθάδης Άνοιξη

Της Άνοιξης

την πρώτη στιγμή

ήθελα

έτσι

να καρφωθώ μέσα σου

με δύναμη

μπας και καταφέρω

να σβήσω

αυτή τη λάμψη

των ματιών σου

την αυθάδικη

ήθελα

... +
19-04-2016

Της Άνοιξης

την πρώτη στιγμή

ήθελα

έτσι

να καρφωθώ μέσα σου

με δύναμη

μπας και καταφέρω

να σβήσω

αυτή τη λάμψη

των ματιών... +

Σημείο Γέννησης

έτσι μοιάζει το μέλλον

καρδιά

χτυπά σε γήινο ήχο σαν

το ροζ φωτοστέφανο μιας έκρηξης

δια της φαντασίας

ο άνθρωπος λείπει από το σώμα του

όταν όλα μοιάζουν συντρίμια

ποιόν αποχαιρετά

... +
07-04-2016

έτσι μοιάζει το μέλλον

καρδιά

χτυπά σε γήινο ήχο σαν

το ροζ φωτοστέφανο μιας έκρηξης

δια της φαντασίας

ο άνθρωπος λείπει από το σώμα του

όταν όλα... +

Χασάν

Χάζεψε

χαοτικά

χρόνια

χρωματιστών

χαρτοπολέμων

 

Χαράμισε

χλωμά

χαϊδολογήματα

χιλιοφορεμένων

χεριών

 

Χάραξε

χειροποίητα

... +
29-03-2016

Χάζεψε

χαοτικά

χρόνια

χρωματιστών

χαρτοπολέμων

 

Χαράμισε

χλωμά

χαϊδολογήματα

χιλιοφορεμένων

χεριών

... +

Εφεύρεση

Κατεργασία επιδέξια

που τη φυγή λε-φτέρωσε.

Με φιλόδοξα στους ώμους

κέρινα ομοιώματα

ιπτάμενος κυνήγησε νεφέλες.

Υβριστικός χαιρετισμός

αφ’ υψηλού

στα χθόνια.

Ισόθεος σάμπως.

... +
03-02-2016

Κατεργασία επιδέξια

που τη φυγή λε-φτέρωσε.

Με φιλόδοξα στους ώμους

κέρινα ομοιώματα

ιπτάμενος κυνήγησε νεφέλες.

Υβριστικός χαιρετισμός

αφ’... +

λέξεις ΙΙ

λέξεις όμορφες, δυνατές

έτσι όπως ποτέ δεν χάθηκαν, όπως ποτέ δεν γράφτηκαν

κι έστω ας χορεύουν μέσα στον νου – εκεί που δεν χωρά κάτι ακόμα.

Μόνο οι τόνοι στα σημεία τους.

Αλλά ας μην υπάρχει χώρος. Ας...

+
25-01-2016

λέξεις όμορφες, δυνατές

έτσι όπως ποτέ δεν χάθηκαν, όπως ποτέ δεν γράφτηκαν

κι έστω ας χορεύουν μέσα στον νου – εκεί που δεν χωρά κάτι ακόμα.

Μόνο οι τόνοι στα... +

λέξεις Ι

λέξεις να ψάχνω, να παίζω με όλα, να στήνω παγίδες δίπλα στις παλιές – αυτές που μέχρι τώρα απέφυγα. Με τον χρόνο να κυλά στάζοντας στιγμές μου. Κι εγώ να βρίσκω ανθρώπους, να γεννώ λαχτάρες και να πνίγομαι σε λέξεις· σαν εκείνες...

+
03-01-2016

λέξεις να ψάχνω, να παίζω με όλα, να στήνω παγίδες δίπλα στις παλιές – αυτές που μέχρι τώρα απέφυγα. Με τον χρόνο να κυλά στάζοντας στιγμές μου. Κι εγώ να βρίσκω ανθρώπους, να... +

διεκδικ...

ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΏ ΤΊΠΟΤΑ παραπάνω απ’ το μέσα μου.

Εκεί που όλα πηγάζουν ασυνείδητα και υπάρχουν απλώς σαν βάση. Σαν τον πάτο απ’ τον οποίο ξέφυγα.

Και η δύναμη κρύβεται εκεί ανάμεσα· στην πυκνότητα του υλικού. Σαν μια μικρή...

+
05-10-2015

ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΏ ΤΊΠΟΤΑ παραπάνω απ’ το μέσα μου.

Εκεί που όλα πηγάζουν ασυνείδητα και υπάρχουν απλώς σαν βάση. Σαν τον πάτο απ’ τον οποίο ξέφυγα.

Και η δύναμη κρύβεται εκεί... +

μην

ΜΗΝ ΞΑΝΑΜΙΛHΣΕΙΣ αν δεν έχεις κάτι καλύτερο απ’ αυτό που ακούς,

κι απ’ αυτό πoυ δεν ακούς. Δεν πειράζει, κι απ’ αυτό.

Μην –σε παρακαλώ– πεις κουβέντα αν τα λόγια δεν είναι στίχοι και η γλώσσα σου δεν μπερδεύεται κάθε φορά...

+
18-09-2015

ΜΗΝ ΞΑΝΑΜΙΛHΣΕΙΣ αν δεν έχεις κάτι καλύτερο απ’ αυτό που ακούς,

κι απ’ αυτό πoυ δεν ακούς. Δεν πειράζει, κι απ’ αυτό.

Μην –σε παρακαλώ– πεις κουβέντα αν τα λόγια δεν είναι... +